خلاصه « تبليغ و تبيين امامت » از مهمترين كارها و فعّاليتهاى امام صادق ( ع ) بود . آن حضرت پيش از اقدام به اين كار مراحل قبلى مبارزه را با موفقيت انجام داده و زمينه را براى دعوت به امامت خود فراهم ساخته بود . پيشواى ششم ( ع ) خود را در مرحله‌اى از مبارزه مىديد كه مىبايد حاكمان زمان را نفى و خود را به عنوان صاحب‌حق واقعى به مردم معرفى كند . مبارزه در مرحله نخست ، به شيوه‌هاى مختلف صورت مىگرفت . امام ( ع ) در اين مرحله موضع باطل خلفا و كارگزاران آنان را به ايشان و يا ياران خود گوشزد مىكرد و امّت اسلامى را از هر گونه مساعدت با دستگاه خلافت برحذر مىداشت . در اين رابطه نمونه‌هايى از برخورد امام صادق ( ع ) با منصور ، خليفه عباسى را يادآور شديم كه امام ( ع ) در حضور ايشان ازاو به عنوان جبّار و كسى كه دنيا طلب است و هيچ اقدام مثبتى براى آخرت انجام نداده است ياد كرده است . برخورد ديگر امام ( ع ) با كارگزاران دستگاه خلافت بوده است كه هم به صورت خصوصى و هم به طور عموم مطرح مىشد . امام ( ع ) در اين موضعگيريها ضمن باطل شمردن جبهه آنان ، ياران خويش را از همكارى با آنان و نيز مراجعه به ايشان به منظور حلّ مشكلات و رفع اختلافات خود بر حذر مىداشت . پرسش 1 - دعوت به امامت نياز به چه زمينه‌ها و مقدماتى داشت ؟ و امام صادق ( ع ) در فراهم كردن اين مقدمات چه تلاشهايى كرد ؟ 2 - امام صادق ( ع ) در مقام تبليغ و اشاعه مسأله امامت ، خود را در چه مرحله‌اى از مبارزه مىديد ؟ 3 - يك مورد از برخورد امام صادق ( ع ) با منصور را ذكر كنيد . 4 - پيشواى ششم در برابر ياوه سراييهاى فرماندار مدينه چه برخوردى كرد ؟ 5 - امام صادق ( ع ) ، ابو خديجه را مأمور ابلاغ چه پيامى به شيعيان كرد ؟